نقش «تنهایی» در «نامرئی شدن»؛ تفاوت آرا در یک اثر هنری مهم است!
نقاش نمایشگاه «نامرئی شدن» با اشاره به فرایند شکل گیری نمایشگاه درباره دغدغه نهفته در آثارش توضیح داد و بیان کرد هدف از «نامرئی شدن» به معنای «محو شدن» نیست بلکه به معنای «دگر تنها شدن» است.
ایمون رضایی نقاش نمایشگاه «نامرئی شدن» که از ۱۱ مهر در خانه تئوری برپا شده شده است درباره مواجهه مخاطبان با آثار نمایشگاه توضیح داد: کار من تنها نقاشی کردن است و از لحاظ طبقهبندی مخاطب و مارکتینگ در هنر قطعا مخاطب خاص و عام وجود دارد اما برای من تنها مخاطب مهم است، فارغ از هر طبقهبندی. برای من ملاک ملاقات طبقهبندی مخاطب نیست. من به عنوان یک نقاش، نقاشی میکنم و نقاشی ها را در فضایی موقعیتی به دید عموم مخاطبان میگذارم و تجربه زیسته خود را با آنها به اشتراک میگذارم. برداشت و مواجه مخاطب به تعداد هر بازدیدکننده متفاوت است، اما برای من چیزی که بسیار حائز اهمیت است، این است که هر مخاطب قصه خود را با آثار من بسازد و قطعا آن لحظه که این اتفاق رخ دهد، لحظه شادی من است.
وی درباره فرایند شکلگیری نمایشگاه «نامرئی شدن» بیان کرد: عنوان این نمایشگاه «نامرئی شدن» است و این نام به معنای «محو شدن» نیست، بلکه به معنای «دگر تنها شدن» است، این نمایشگاه در امتداد مجموعه قبلی من است. مساله ای که در تمامی قالبهای هنری برای من جذاب بوده و هست موضوع «تولد» است، نه صرفا به معنای زایش، بلکه به معنای روز تولد و حس و حال روز تولد. این موضوع پر از خاطرات، اشتراکات، اتصالات و انفصالات مختلف برای هر فردی است. در آثارم سعی کردم این لحظاتی را که خیلی مورد توجه قرار نگرفته است، عینی کنم و بسازم تا در وهله اول خود با آنها ارتباط برقرار کنم و بعد مخاطب.
تنهایی میتونه انسان رو به مرز نامرئی شدن ببره، جایی که حتی خودش رو هم نمیبینه… برداشت جالبیه از اثر.
پاسخ دادنحذفدقیقا هنر وقتی ارزشمند میشه که تفاوت نگاهها بهش وجود داشته باشه، نه فقط یک تفسیر واحد.
پاسخ دادنحذف