یک سناریوی هولناک برای از دست دادن همهچیز
براهیم دیاز حالا در مراکش یک خائن است، کشوری که او را با آغوش باز پذیرفته بود ولی او همه را ناامید کرد. براهیم دیاز در آخرین دقیقه فینال جنجالی جام ملتهای آفریقا انتقادات زیادی را به دنبال داشت. بسیاری از بازیکنان، تحلیلگران و حتی ولید رکراکی، مربی مراکش، نیز از براهیم انتقاد کردند و البته برخی نیز به حمایت از ستاره رئال پرداختند.
دقیقه 114، بله 114 وقت قانونی بازی و قبل از کشیده شدن بازی به وقت های اضافه، براهیم پشت ضربه پنالتی قرار گرفت. پس از اعتراضات شدید سنگال، بیرون کشیدن تیم توسط مربی و سپس بازگشت بازیکنان با اصرار سادیو مانه، بالاخره مجوز زدن پنالتی از سوی داور اعلام شد و براهیم با خونسردی پشت توپ ایستاد.
ستاره رئال یک تصمیم ریسکی بزرگ گرفت و پنالتی را به شکل پاننکا زد اما مندی، گلر سنگال، در جای خود ثابت ماند و به راحتی توپ را مهار کرد. یک اشتباه بزرگ از براهیم، رفتن بازی به وقت های اضافه، سپس گل سنگال و درام برای مراکش و براهیم.
این یک ضربه پنالتی بود که عوامل احساسی زیادی در آن دخیل بودند: ۱۵ دقیقه فکر کردن به اینکه کجا باید شوت کند (مدت زمانی که سنگال تهدید به ترک زمین کرد)؛ تمام بازیکنان حریف دور نقطه پنالتی جمع شده بودند تا حواسش را پرت کنند؛ مندی، دروازهبان، بازیکن مالاگا را مسخره میکرد و حتی هل میداد؛ مشتهایی که پرتاب میشد و صندلیهایی که در انتهای دیگر سکوها در جریان درگیری ویروسی بین پلیس و هواداران سنگال به هوا پرتاب میشدند؛ و یک عمر فکر کردن به اینکه میتواند پس از انتخاب مراکش به عنوان تیم ملی خود و با وجود همه نگاهها به او، قهرمان ملی شود . اما او پنالتی را از دست داد. آیا او باید تحت آن شرایط پنالتی را میزد؟
عواقب این اتفاق برای براهیم وخیم بود. برای برخی او یک قهرمان است و برای برخی دیگر یک خائن. بلافاصله پس از سوت پایان وقت قانونی که براهیم با یاس به نیمکت تیم رسید، رکراکی او را مورد مواخذه قرار دارد و دست به تعویض وی زد. براهیم در میان سوتهای شدید اعتراضی زمین را ترک کرد، در حالی که اشک می ریخت و منقلب و ویران شده بود. حتی 5 گل او در 7 بازی نیز کمکی به براهیم نکرد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر