هشدار ۲۰۰ کارشناس و متخصص جهان درباره آسیب جنگ به میراث فرهنگی ایران
حدود ۲۰۰ نفر از پژوهشگران، متخصصان و اعضای هیئت علمی در حوزههای باستانشناسی، تاریخ، تاریخ هنر و میراث فرهنگی ضمن محکوم کردن آسیب و به خطر افتادن میراث فرهنگی ایران در جریان حملات اخیر آمریکا و اسرائیل، از آنچه «ناکارآمدی نهادهای بینالمللی در حفاظت از میراث فرهنگی و حقوق بشر» خواندهاند، انتقاد کردهاند.
این پژوهشگران و استادان دانشگاه در بیانیه مشترک خود که اولین بار روز چهارشنبه ۲۶ فروردین در وبسایت جامعه باستانشناسی ایران منتشر شد، «ناامیدی عمیق خود را از ناکارآمدی نهادهای بینالمللی که برای حفاظت از میراث فرهنگی بشر در چنین شرایطی ایجاد شدهاند»، ابراز کردند.
آنان هشدار دادهاند که اقدامات نظامی اخیر در ایران میتواند «خسارات جبرانناپذیری به میراث فرهنگی بشریت وارد کند و با توجه به کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه برای حفاظت از اموال فرهنگی در زمان مخاصمات مسلحانه، این اقدامات ممکن است نقض صریح حقوق بینالملل باشد».
مهرنوش سروش از دانشگاه شیکاگو، چارلز ای. جونز از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، لورا مکاتکنی از کالج دانشگاهی کورک، الکساندر بائر از دانشگاه شهری نیویورک، کریستین جانستون از دانشگاه وسترن واشینگتن، لورا مازو از دانشگاه کارولینای شرقی، الکسیس بوتن از دانشگاه ایالتی سونوما، ست ال. سندرز از دانشگاه دالهوزی، کلی بریت از کالج بروکلین، کاترین بلوئن از دانشگاه تورنتو، استفانی سلوور از دانشگاه واشینگتن، کاترین کرنز از دانشگاه شیکاگو و سپیده مزیار پژوهشگر ارشد باستانشناسی دانشگاه گوته فرانکفورت، از جمله امضاکنندگان این بیانیه هستند.
امضاکنندگان تأکید کردند: «کنوانسیون لاهه بر دو اصل اساسی استوار است: احترام و حفاظت. ایالات متحده و اسرائیل در هر دو مورد کوتاهی کردهاند. به نظر میرسد دستکم یک اثر تاریخی، کاخ سنا، بهطور مستقیم هدف قرار گرفته و تخریب شده است؛ جایی که آسیب به ساختمانها و مجموعههای حساس و چندصدساله کاملاً قابل پیشبینی بود.»
آنان اضافه کردند: «آنچه شاهد آن هستیم، صرفاً نتیجه اقدامات این دولتهای مهاجم نیست، بلکه نتیجه یک شکست گستردهتر است: شکست سایر دولتها و نهادها در اجرای حمایتهای حقوقی بینالمللی که برای محافظت از غیرنظامیان، بیمارستانها، مدارس و میراث فرهنگی در برابر خشونت جنگی طراحی شدهاند. تخریب جاری در ایران بار دیگر نشان میدهد که معاهدات و کنوانسیونها، هرچند از نظر زبانی قوی باشند، بدون پشتوانهٔ سیاسی بیاثرند.»
این هشدار نشون میده که میراث فرهنگی فقط متعلق به یک کشور نیست، بلکه سرمایهای برای تمام بشریته. حفظش مسئولیت همگانیه
پاسخ دادنحذفمیراث فرهنگی ایران بخشی از تاریخ تمدن جهانه؛ نباید اجازه بدیم درگیر تنشهای سیاسی از بین بره.
پاسخ دادنحذف